41) G65, G66, G66.1, G67 Wywołanie Makra

Żeby zrozumieć do czego służą tytułowe kody, musisz najpierw dowiedzieć się czym są zmienne lokalne oraz czym jest program Makro. Poniżej linki do wszystkich powiązanych artykułów.

Program makro to podprogram, ale nie taki zwykły jest on level wyżej . Ale najpierw wymienię cechy wspólne, a dopiero potem różnice i sam będziesz mógł je porównać.

Cechy wspólne

  • Zawsze są zaangażowane przynajmniej dwa programy. Program główny i podprogram/Program Makro.
  • W obydwóch przypadkach program główny wywołuje podprogram/Program Makro
  • Oba mają swoje numery i są za ich pomocą wywoływane
  • Po wywołaniu stają się środowiskiem podrzędnym dla środowiska nadrzędnego, którym jest program główny.
  • Podprogramy tak samo jak programy makro mogą być wywołane nie tylko przez program główny ale również za pomocą innego podprogramu/Programu Mackro.
  • W obu przypadkach, podprogram tak samo jak program Makro zawiera specjalne, powtarzające się dane takie jak np. ścieżka narzędzia lub określony wzór otworów.
  • Oba kończą się kodem M99

No dobra skoro jest tyle podobieństw to jaka jest różnica?

Główną różnicą jest elastyczność.

  • Podprogramy używają stałych danych, których nie da się zmienić.
  • Programując programy Makro używamy elastycznych danych. Robi się to za pomocą zmiennych. Z ich pomocą można bardzo szybko określić wartości przejazdów, ale również bardzo łatwo można je zmieniać

Kolejną różnicą jest sposób wywołania.

  • Podprogramy wywołuje się za pomocą funkcji M98 P…. Gdzie P to numer podprogramu.
  • Programy Makro wywołuje się naszą funkcją tytułową G65 P…. Gdzie P to numer programu Makro.
  • Wywołując podprogramy nie trzeba wpisywać dodatkowych danych
  • Wywołując programy Makro trzeba dopisać dodatkowe dane po numerze programu.
Kanałek Detal 1

Tak wygląda podprogram na nasz kanałek

O100
(KANALEK CZOLOWY FI60, L10)
G0 X59
Z1
G1 Z-6 F0.1
G0 Z1
X53
G1 Z-7.8
G0 Z1
X49
G1 Z-6
G0 Z1
X44
G1 Z0 F0.2
G3 X48 Z-2 R2
G1 Z-6
G2 X52 Z-8 R2
G1 X55
G0 Z1
X64
G1 Z0
G2 X60 Z-2 R2
G1 Z-6
G3 X56 Z-8 R2
G1 X54
G0 Z10
M99

A to jest wywołanie tego podprogramu z poziomu programu głównego

O300
(NOZ DO KANALKOW CZOLOWY 4MM)
T0303 G55
G96 S40 M3
M98 P100            (wywołanie podprogramu O100)
G28 U0 W0
M30

Teraz taki sam kształt określę w programie Makro za pomocą zmiennych

O9000
(KANALEK CZOLOWY  L10)
G0 X=[59+#24]
Z1
G1 Z=[-6-#26] F=[#9]
G0 Z1
X=[53+#24]
G1 Z[-7.8-#26]
G0 Z1
X=[49+#24]
G1 Z[-6-#26]
G0 Z1
X=[44+#24]
G1 Z0 F=[[#9*2]
G3 X=[48+#24] Z-2 R2
G1 Z=[-6-#26]
G2 X=[52+#24] Z=[-8-#26] R2
G1 X=[55+#24]
G0 Z1
X=[64+#24]
G1 Z0
G2 X=[60+#24] Z-2 R2
G1 Z=[-6-#26]
G3 X=[56+#24] Z=[-8-#26] R2
G1 X=[54+#24]
G0 Z10
M99

Tak się wywołuje program Makro z poziomu programu głównego

O300
(NOZ DO KANALKOW CZOLOWY 4MM)
T0303 G55
G96 S40 M3
G65 P9000 L1 X0 Z0 F0,1            (wywołanie makra O9000)
G28 U0 W0
M30

Dzięki naszemu programowi Makro możemy wykonać taki kanałek jak na rysunku. Mało tego, możemy wykonać taki kanałek na dowolnej średnicy, mający dowolną głębokość. Niezły bajer co nie?

Jak to działa?

Załóżmy, że zamiast głębokości 8mm kanałek będzie miał 13mm, a średnica to 160mm zamiast 60mm.

Nie trzeba pisać całego programu od nowa. Przecież kształt jest ten sam. Wystarczy zmienić 2 parametry w programie głównym.

O300
(NOZ DO KANALKOW CZOLOWY 4MM)
T0303 G55
G96 S40 M3
G65 P9000 L1 X100 Z5 F0,1            (wywołanie makra O9000)
G28 U0 W0
M30

I tym prostym sposobem w 2 sekundy zrobiliśmy program na nowy element.

Ja podaje przykłady z tokarki, ale z powodzeniem możesz to stosować na frezarce przy obróbce dowolnych kanałków stempli, czy otworów itd.

Skąd wiadomo która litera odpowiada której zmiennej? Specjalnie w tym celu wklejam tu tabelkę z przyporządkowanymi literami.

Lista 1

Argument dla Listy 1Zmienna lokalna
A#1
B#2
C#3
D#7
E#8
F#9
H#11
I#4
J#5
K#6
M#13
Q#17
R#18
S#19
T#20
U#21
V#22
W#23
X#24
Y#25
Z#26

Lista 2

Argument dla Listy 2Zmienna lokalna
A#1
B#2
C#3
I1#4
J1#5
K1#6
I2#7
J2#8
K2#9
I3#10
J3#11
K3#12
I4#13
J4#14
K4#15
I5#16
J5#17
K5#18
I6#19
J6#20
K6#21
I7#22
J7#23
K7#24
I8#25
J8#26
K8#27
I9#28
J9#29
K9#30
I10#31
J10#32
K10#33

Jak widzisz wrzuciłem dwie listy. Większość maszyn pracuje na liście nr1. Ale oczywiście nie jest to regułą.

Chyba trochę naświetliłem sprawę co nie? A może dalej masz więcej pytań niż odpowiedzi?

G65 P... L... ARGUMENTY

Gdzie

  • G65 – Wywołanie programu Makro
  • P – Numer programu Makro
  • L – Liczba powtórzeń programu Makro
  • Argumenty – Zmienne lokalne wysłane do Makra

Przykład

G65 P9000 L2 A300 B200 F50 S200

W tym przykładzie

  • wywołałem program nr 9000 (P9000
  • będzie on powtórzony 2 razy (L2)
  • Przypisałem wartość 300 do zmiennej lokalnej A (#1) i wysłałem do programu 9000
  • Przypisałem wartość 200 do zmiennej lokalnej B (#2) i wysłałem do programu 9000
  • Przypisałem wartość 50 do zmiennej lokalnej F (#9) i wysłałem do programu 9000
  • Przypisałem wartość 200 do zmiennej lokalnej S (#19) i wysłałem do programu 9000

Teraz pewnie się zastanawiasz po co jest funkcja G66 i G67.

Nie jest łatwo wyjaśnić G66 w 1 zdaniu.

Ponownie posłużę się przykładem. W ten sposób myślę, że najlepiej wchodzi do głowy.

Przykład:

Zakładam że otwory są już wykonane. Pozostało wykonanie gwintów. Nie wykonam ich za pomocą standardowej funkcji gwintowania G84. Zastosuję technikę stosowaną przy drobnych gwintach w miękkich materiałach. Czyli wolniejszy posuw na wejściu i szybszy na wyjściu. Dzięki temu unika się zacięć podczas operacji.

Tak wygląda mój program makro

O8000
(GWINTOWANIE 4 OTWORY)
G0 G90 Z2 S#19 M3
G1 Z-[ABS[#26]] F[#9*0,8] M5
S#19 M4
G1Z2 F[#9*1,2]
M5
M99

Na pierwszy strzał idzie G65

T01 M6 G54
G0 X10 Y10           Najazd nad 1 otwór
G43 H07 G0 Z10
G65 P8000 Z10 F425 S850   Otwór 1
G0 X20 Y20               Najazd na otwór nr 2
G65 P8000 Z10 F425 S850   Otwór 2
G0 X40 Y40               Najazd na otwór nr 3
G65 P8000 Z10 F425 S850   Otwór 3
G0 X60 Y60               Najazd na otwór na 4
G65 P8000 Z10 F425 S850   Otwór 4
Z50                  Koniec gwintowania
M1
 

A teraz to samo tylko z wykorzystaniem G66

T01 M6 G54
G0 X10 Y10           Najazd nad 1 otwór
G43 H07 G0 Z10
G66 P8000 Z10 F425 S850   Otwór 1
G0 X20 Y20               Najazd i wykonanie otworu nr 2
G0 X40 Y40               Najazd i wykonanie otworu nr 3
G0 X60 Y60               Najazd i wykonanie otworu nr 4
G67                      Odwołanie funkcji G66
G0 Z50                   Koniec gwintowania
M1

Wygląda podobnie ale jest jedna zasadnicza różnica: G65 jest funkcją niemodalną . G66 Jest funkcją modalną.

Każdy blok w którym jest zapisany ruch osi po G66 będzie wywoływał program makro do momentu wpisania G67.

G67– Odwołanie funkcji G66

Dlatego G65 raczej stosuje się przy pojedynczych elementach, a G66 przy szeregu. W moim przykładzie był to ciąg gwintów.

Na dokładkę mam jeszcze jedną funkcję G66.1 (niedostępna w niektórych maszynach).

Działa ona podobnie jak G66 z tą różnicą, że makro jest wywoływane po dowolnej komendzie, w każdym następnym bloku po G66.1 do momentu odwołania za pomocą G67.

No dobra tyle na dzisiaj mam nadzieję przedstawiłem wszystko w sposób łatwy do przyswojenia. Jeśli chcesz się podzielić spostrzeżeniami, zapraszam do komentowania. No i oczywiście nie zapomnij zapisać się do newslettera.

Pozdrawiam PrzemoCNC

4 odpowiedzi do “41) G65, G66, G66.1, G67 Wywołanie Makra”

  1. Dzięki za te artykuły.
    Maszyna zaczyna w końcu robić to co ja chcę
    a nie tylko to co co przewidzieli twórcy oprogramowania 🙂

  2. A w makro O800 nie ma czasem błędu ? dlaczego przy gwintowaniu zmieniasz tylko posuw a obroty nie ? nie powinno być tak ? :
    O8000
    (GWINTOWANIE 4 OTWORY)
    G0 G90 Z2 [S#19*0,8] M3
    G1 Z-[ABS[#26]] F[#9*0,8] M5
    S[#19*1,2] M4
    G1Z2 F[#9*1,2]
    M5
    M99

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.